Van longrevalidatie naar halve marathon – Deel 6

Het is lente! En met het goede weer en lekkere temperaturen, komt gelukkig ook mijn herstel weer beter op gang. Een blog over trots zijn op jezelf, de dingen die ik leer bij logopedie en de veranderingen in mijn herstel. Zo lijkt trainen bijvoorbeeld echt op trainen en mag ik eindelijk weer te werk!

Trots op mezelf

In mijn vorige blog schreef ik over de stilstand (en lichte terugval) in mijn herstel. Het was geen positief stuk, maar wel de realiteit. En ik vind dat dat ook gedeeld mag worden. Het opbouwen na een ziekte gaat over een hobbelige weg. Met ups en downs, dat heb ik aan den lijve ondervonden. Toch is er een verschil. Ik heb mijn lijf zoveel beter leren kennen het afgelopen half jaar, dat ik er nu ook meer naar luister. Als het even niet zo lekker gaat pas ik een training aan, stel hem uit of cancel hem zelfs helemaal.

van longrevalidatie naar halve marathon, revalidatie, harldopen, trainen, longvliesontsteking, not another fitgirl, notanotherfitgirl
Ben je daar nou zo trots op? Dat is toch heel normaal? Ja, voor jou misschien. Ik ging altijd maar door. Wanneer er een training in mijn agenda stond, of gewoon in mijn hoofd zat, dan moest en zou ik die doen. Precies zoals gepland, of dat nou lekker voelde of niet. Tijdens zo’n training liep ik dan te vloeken op mezelf of werd ik boos, maar ik moest en zou doorgaan. Voor mij is dit dus een hele overwinning. Door alle narigheid heb ik geleerd te vertrouwen op mijn gevoel en weet ik dat een training aanpassen of uitstellen niet slecht is. Het is op die momenten juist iets goeds! En daar ben ik trots op. Zo, dat is er uit!

Logopedie en ik

Sinds een paar weken ben ik begonnen met logopedie. Het begin verliep wat stroef, het was duidelijk merkbaar dat mijn logopediste voornamelijk (jonge) kinderen behandelt 😉 Niet helemaal mijn ding! Gelukkig hebben we daar nu een weg in gevonden en ga ik zonder tegenzin heen. Ik ben met logopedie begonnen omdat mijn stem en ademhaling sinds de longvliesontstekingen niet gaan zoals het hoort. Mijn stem valt bij klachten helemaal weg en door de pijn in mijn longen adem ik soms geforceerd. Om dat te verbeteren krijg ik oefeningen. Ik zet teveel kracht rondom mijn stembanden, en gebruik daardoor mijn buik niet tijdens het spreken. Lekker vaag he? Moet je nagaan wat ik elke behandeling te horen krijg 😛 We begonnen met klanken als ‘kssst’ en ‘pssst’, om het gebruik van je buikspieren duidelijk te maken. Sinds vorige week ben ik gepromoveerd, en mag ik naast ademhalingsoefeningen ook bubbelen.

Dat bubbelen heet eigenlijk lax vox en staat voor vrije stem. Het doel van deze oefening is het werken aan efficiënt stemgebruik. In mijn geval komt dat neer op het ontspannen van de stembanden tijdens het spreken en het beter gebruiken van de buikspieren. Klinkt best logisch, maar is verdraaid moeilijk! Gelukkig ben ik pas net begonnen en heb ik nog even om dit trucje door te krijgen. Ik bubbel vijf keer per dag ongeveer een minuut, het liefst als ik alleen ben. Het schijnt namelijk nogal lachwekkend te zijn 😉

Hoe staat het met het herstel?

Mijn longen zijn weer rustig, mede dankzij de wondertape van mijn fysio. De hooikoorts komt dit jaar fikser binnen dan anders en door middel van tape op mijn rug nemen de klachten behoorlijk af. Ideaal dus! Mijn revalidatietraining gaat beter en mijn schema is wat uitgebreid. Zo mag ik nu 20 minuten op de hometrainer, in wat sneller tempo dan hiervoor en wandel ik nu 10 minuten op 6 km/u. Dat wandelen blijft nog zwaar, maar ik merk dat het steeds een beetje beter gaat.

Ook op kracht gebied zijn er nieuwe uitdagingen, waardoor de oefeningen moeilijker worden zonder dat er veel gewicht wordt toegevoegd. Zo doe ik mijn lunges en squats tegenwoordig op een (omgekeerde) bosubal. Hilarisch om te zien de eerste keren, maar lastig om uit te voeren. En ik mag mijn buikspieren weer trainen! Doordat mijn longen nog onrustig waren, trainde ik mijn core alleen indirect. Nooit gedacht dat ik blij zou zijn met onder andere sit-ups en planken. Grote kans dat die blijdschap dan ook van korte duur is 😉 Daarnaast wandel ik nog steeds vier keer per week een half uurtje.

De allerbelangrijkste verandering is echter mijn werk. Na maanden thuiszitten en het schrijven van de reviews vanuit huis, mag ik eindelijk weer terugkeren op de werkvloer. Wat heb ik daar naar uitgekeken! Ik sta momenteel een paar uur per week beneden in de winkel, omdat het constant traplopen echt nog te zwaar is. Maar he, het begin is er! Ik ben er nu twee keer geweest en naast vermoeide longen en stem geeft mijn lijf geen vervelende reactie. Het is ontzettend fijn om weer terug in de winkel te mogen zijn en natuurlijk weer lekker met collega’s te werken.

“Allow yourself to be proud of yourself and all the progress you’ve made. Especially the progress that no one else has seen.” 

x Margon

Advertenties

Een gedachte over “Van longrevalidatie naar halve marathon – Deel 6

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s