Road to Egmond – Deel 11

We zijn alweer juli! Dat betekent ook dat ik ondertussen al een half jaar bezig ben mijn mijn ‘revalidatie’. Een mooi moment om eens te kijken waar ik op dit moment sta en daar zijn de afgelopen weken heel goed voor geweest! En hoog tijd voor een nieuwe naam. Ik ben namelijk niet meer aan het revalideren, maar keihard aan het opbouwen met Egmond als einddoel. Vandaar dus ook ‘Road to Egmond’.

IMG_0110 2

In mijn laatste blog hebben jullie kunnen lezen dat ik echt even moet wennen aan alle indrukken van mijn baan en het onregelmatige ritme. Ik heb dan ook voor mezelf een maand de tijd genomen even niets te moeten, goed te luisteren naar mijn gevoel. Waar ik tijdens mijn ziek zijn heel erg met schema’s werkte om te weten wat ik wanneer ging doen, liet ik dat nu totaal los. Best lastig voor een pietlut als ik!

Reizen

Ook een nieuwe factor in planning; reizen! Ik werk nu ruim een maand bij Brooks en ben bijna elke week een nachtje van huis geweest. Zo ben je acht maanden elke dag thuis en zo zit je regelmatig in je uppie in een hotel omdat je ver van huis bent. Dat voelt soms best gek, maar het is ook heel gaaf om zoveel nieuwe plekken te bezoeken. Dat geeft meteen een mooie nieuwe uitdaging: ik heb me voorgenomen in iedere plaats waar ik overnacht een rondje hard te lopen. Ideaal om de omgeving te ontdekken en ik werk evengoed netjes mijn training af.

Zo kwam het dus ook dat ik afgelopen maandag sinds lange tijd weer eens 5 kilometer liep! En dat samen met mijn Zweedse collega, toen we voor het werk in Steyning, Engeland waren. Ik was ’s morgens om vijf uur vertrokken, dus dit had ik echt niet verwacht. Alweer een hele overwinning en ook een fijn meetpunt. Mijn fysio en ik hadden namelijk als doel gesteld dat als ik eind augustus/begin september 5 km hard kan lopen, ik door mag trainen naar de halve marathon van Egmond. Die goedkeuring is dus vast in de pocket!

Sportschool

Ik vind het lastig een ritme te vinden voor mijn krachttrainingen. Daar heeft het warme en mooie weer van de afgelopen tijd ook een rol in gespeeld. In de sportschool waar ik train is geen airco, waardoor het met dat soort dagen bloedheet is binnen. Ik ben echt een buitenmens, dus kies ik dan liever voor een wandeling, fietstocht of hardlooptraining. Dat is helaas te eenzijdig en dus moet ik op zoek naar een andere manier van trainen. Zo heb ik laatst een keer meegedaan met de bootcamples van de sportschool, om beide factoren te combineren. Het tijdstip van deze les is voor mij lastig te combineren, omdat ik vaak vooraf niet weet hoe laat ik thuis ben.

Ideaal dus dat er vanuit kantoor wekelijks een bootcamp georganiseerd wordt onder werktijd! En dat ook nog eens op mijn ‘kantoordag’, hoe lekker is dat? Vandaag heb ik voor het eerst meegedaan. Ik ging drie keer dood onderweg, maar wat heb ik genoten. Heerlijk sporten met collega’s, langs de Bosbaan en dat met een fanatieke trainer. Ik heb flink mijn grenzen opgezocht en dat qua longen niet enorm hoeven bekopen. Nog even wachten hoe het morgen is, al gok ik dat ik de spierpijn in mijn benen eerder zal vervloeken dan mijn longen!

Nu ik dit schrijf lig ik nog net niet te slapen op de bank, dus ik ben echt nog niet waar ik moet zijn 😉 De vooruitgang blijft echter constant voelbaar en dat houdt de moed erin. Nog iets minder dan een half jaar… Egmond, here I come!

x Margon

Advertenties

9 gedachten over “Road to Egmond – Deel 11

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s